Een prachtige rondreis door Scandinavië (part IV)

Hier alweer het vierde deel van mijn reisverslag door Scandinavië.

Dag 13 Sortland

AndenesVanmorgen moesten we heel vroeg vertrekken, omdat we de ferry van 11 uur moesten halen. Om 6.15 uur reden we ingepakt de camping af voor een rit van 3,5 uur naar Gryllefjord. Onderweg zagen we nog een vos langs de kant van de weg.
Een uur voor vertrek moesten we aanwezig zijn bij de ferry. Het is vandaag zondag en in het kleine plaatsje gaat alles pas open om 11 uur. Even wachten in de auto dus maar, want het regende ook nog steeds.
Om elf uur vertrokken we met de boot naar Andenes. Een overtocht van 1 uur en 40 minuten (wel prijzig 730 NOK).
Was heftig tochtje met veel hoge golven. In de haven van Andenes vlakbij de vuurtoren was de plaats waar we morgen een walvissafari gaan doen. De tickets voor morgen meteen bevestigd en koffie gedronken bij het centrum. De camping is nog 100 km vanaf Andenes in Sortland  (ongeveer 1,5 uur rijden). De omgeving is wel erg mooi en weer anders dan wat we hebben gezien. Op de dag van aankomst is het handiger om deze excursie meteen te doen, want nu moesten we de dag erna dezelfde 100 km weer afleggen (en nog 100 km weer terug naar de camping). In dit geval hadden we geluk, want het weer was enorm slecht op de dag dat we aankwamen en later hoorden we dat heel veel mensen zeeziek waren geweest.
We zitten nu in de Vesterålen een eilandengroep boven de Lofoten.

Dag 14 Sortland – Andenes – Sortland

Vanmorgen opnieuw een vroege start. De walvissafari was vanuit Andenes. Anderhalf uur rijden door het mooie landschap en onderweg kwam heel voorzichtig het zonnetje door. De wolken blijven altijd heel erg op de berg hangen, maar de regen leek voorlopig even gestopt.
Potvis Bij het walviscentrum kregen we eerst een rondleiding van ruim een uur door het museum. Hier werd door een gids verteld over het leven van de walvissen in de omgeving en waarom juist hier zoveel walvissen zitten. Met name de mannelijke potvis komt hier het hele jaar voor. Een levensgrote potvis van 12 meter en een reuze inktvis waren nagemaakt om een indruk te krijgen van vooral de grootte van deze dieren.
Daarna was het tijd voor de boot. Iets verderop in de haven lag een boot die vroeger is gebruikt voor de zeehondenjacht. Nu doet hij dienst als toeristenboot voor walvissafari’s. Het weer was bewolkt, maar gelukkig nog wel droog en de zee was niet zo ruw (gelukkig vandaag en niet gister de tocht). Het was een uur varen naar het gedeelte waar de oceaan dieper wordt. Hier is het water een kilometer diep en komt het licht niet meer op de bodem. Dit is de plaats waar de walvissen voorkomen en waar hun eten rondzwemt.
In totaal kwamen er drie potvissen boven. Die na een paar minuten dobberen en lucht uitblazen (mondgat van een potvis zit links i.p.v. in het midden zoals bij de rest van de walvissen) lieten ze duidelijk hun staart zien om vervolgens weer af te dalen tot grote diepte om verder te eten. Met sonar kon de kapitein tot 4 km afstand luisteren of hij het geklik van de walvissen, waarmee ze
hun eten lokaliseren, kon horen. De kou, regen en het wachten was het zeker waard. Tijdens de terugtocht kregen we warme groentensoep om weer op temperatuur te komen.
Om 15 uur waren we weer in de haven van Andenes terug. Omdat we de lunch over hadden geslagen besloten we bij een koffietent (Jul. Nilson bakkeri & konditori) van het eiland koffie te drinken.
_DSC1716_DSC1717Daarna terug naar de camping. Dit keer via de toeristische route. Gister gingen we vanaf de ferry langs de linkerkant van het eiland naar Sortland. Dit keer namen we de route langs de grillige kust aan de andere kant van het eiland. Mooie hoge groene rotsen die uitkeken op de zee met heel veel kleine onbewoonde eilandjes. Ook hier was goed te zien dat het weer erg wisselvallig is. Aan de kust was het half bewolkt en scheen de zon, maar op de hoge bergen in het binnenland hingen de grijze regenwolken op de toppen. Helaas dus weer de regen in, maar daardoor wel een paar regenbogen onderweg.
Er zijn wildroosters voor de schapen en rendieren die hier rondlopen. Ook die kwamen we tegen toen ze de weg overstaken.
Als laatste de hoge brug van Sortland weer over, een brug zoals ze hier veel hebben en die hoog zijn doordat de schepen van de Hurtigruten er onderdoor moeten kunnen.
Boodschappen, koken, eten en afwassen en daarna nog even internetten bij de receptie tot het tijd is om naar bed te gaan.
Kilometerstand: 4884 km.

Dag 15 Sortland – Stokmarknes

Halverwege de vakantie alweer. Vandaag was het tijd om de eilanden van de Vesterålen te verkennen, deze eilandengroep. ligt boven de meer bekende Lofoten. Het eiland Andøy, waar Andenes op ligt, hebben we gisteren al bekeken, Sortland ligt op het gelijknamige eiland net zoals Jennestad wat een oude handelsplaats was vroeger. Hier stonden een aantal gebouwen uit die tijd, maar de winkel van Sinkel en de andere gebouwen waren dicht. We gingen verder naar het eiland Øksnes, naar het plaatsje Myre, waar we koffie dronken. 20 km verder lag het plaatsje Stø wat een oud vissersplaatsje was en waar de stokvis en vissekoppen te drogen hing aan de stellages die je hier veel ziet. Gelukkig is dit geen geurverslag…

MiddernachtszonHierna moesten we de weg tot Myre weer terug om vervolgens af te slaan naar het eiland , waar we naar een ander vissersplaatsje, Hovden, gingen. Hier was een kolonie kleine meeuwen aan het broeden op een rots midden in de haven. Toen we langskwamen begonnen ze luid te toeteren. Het plaatsje zelf stelde niet zoveel voor, maar de route erheen, dwars door hoge groene rotsen en langs meren en fjorden was echt prachtig. Het plaatsje ligt aan de zee, waar de rotsen kaal en grillig zijn.
Het weer, van alles wat, momenten van zon, regen, bewolking en blauwe lucht met witte wolken en dat alles afgewisseld om de paar minuten. Zon en regen komt regelmatig tegelijk voor.
Omdat de weg kronkelig was en niet heel erg opschoot, gingen we de snelste weg via Sortland weer terug. Na Sortland was Stokmarknes de volgende stop, waar we het Hurtigruten museum hebben bezocht. Interessant stukje geschiedenis over de schepen die hier rondvaren en we al een paar keer hebben gezien. Ook een oude boot die op het land ligt en waar je doorheen kan wandelen. De inrichting is nog echt oud en het lijkt alsof je door het verleden wandelt en de boot zo kan vertrekken.
Daarna naar het huisje (Vesterålen hotel).  Na de hutjes op de campings is dit de enige overnachting in een hotel op de helft van de reis. De kleine rode huisjes kijken uit op het water en zijn luxe ingericht. De grote boot van de Hurtigruten vertrok toen we er net waren. Wisselend bewolkt en zon, maar zodra het even kan buiten zitten op het balkonnetje boven het water. Wel nog fris met 9 graden, maar optimaal genieten. Hier ook een foto gemaakt om het uur om de middernachtszon vast te leggen. Het is nog steeds de hele nacht licht en dit verschijnsel is moeilijk uit te leggen als het niet gewend bent.
Morgen vroeg vertrek voor een lange reisdag door de Lofoten.
Kilometerstand: 5170 km.

Dag 16 Stokmarknes – Lofoten – Fauske

LofotenVandaag helaas heel vroeg opstaan. Het was een heerlijk huisje met een prachtig uitzicht. Naar Melbu, waar de eerste ferry van vandaag vertrekt, is het een kwartier rijden. Na het ontbijt vertrokken we, en om half acht stonden we al opgesteld in de rij van de ferry. Deze ferry vaart er een half uur over om bij Fiskebøl te komen.

Helaas hingen de wolken weer vast op de bergtoppen. Tussen een paar regenbuien door kwam de zon af en toe door, wat de uitzichten nog mooier maakte. Svolvær was het eerste grote plaatsje waar we langs kwamen en daarna Borg, waar een vikingmuseum is. Het bleek dat er twee cruiseschepen aangekomen zijn dus het museum stond vol met Duitse toeristen. Toilet is handig dan, maar daarna snel weer door. Het weer leek een beetje op te klaren gelukkig, maar nog steeds af en toe een bui.
De rit ging verder naar Leknes, waar we informatie hebben gevraagd over wat te doen en waar. Lange wandelroutes met regen hadden niet onze voorkeur, maar er waren wel nog tips voor mooie uitzichtpunten en een handige kaart waar ook de kleine plaatsjes op stonden. Bij een koffietentje vlakbij de VVV lekkere koffie gedronken en gekeken wat we gingen doen.

Reina

Reina

Daarna reden we weer verder in een iets zonnigere wereld. Kleine stukken blauwe lucht leken meer plaats in te gaan nemen en de grijze wolken te verdrijven.
De route slingerde zich langs meertjes en hoge bergen, waarvan van sommige de top nog besneeuwd was. Toen we bij de kust kwamen was er een prachtig wit strandje met een groen/blauwe zee. Er omheen weilanden vol met paardenbloemen, koeien en schapen. De koeien weten erg nieuwsgierig en kwamen van dichtbij even kijken. De inhoud van de wei stond binnen korte tijd op 3 m2 te dringen bij het hek.
Bij de stopplaats Utakleiv moest je eerst door een tunnel. Aan de andere kant was grasland en weer zo’n mooi strandje en omgeven door bergen. In de zee lagen rotsen en de schapen lopen hier ook overheen om uit de poeltjes te drinken. Lunchen konden we op de her en der geplaatste picknicktafels. De zon was er inmiddels dus heerlijk genieten van buiten eten na de regen en kou van de afgelopen dagen. Het is nog steeds maar 10 graden, maar met zon en een trui is het goed te doen. Na de lunch hebben we nog bij een glasblazerij, een stokvismuseum en een paar prachtige uitzichtpunten gestopt voor de nodige foto’s. Reina is een klein vissersplaatsje omgeven door Ferry overtochtbergen. Dit was echt een plaatje om te zien. Opnieuw heel veel stokvis wat opgebonden was aan houten stellages om te drogen. Daarna naar het plaatsje Å, wat het zuidelijkste dorpje is op de Lofoten. Hier was een soort openluchtmuseum. Na een wandeling was het tijd om naar de ferry in Moskenes te gaan. Buiten bij de ferry het avondeten gegeten en daarna wachten tot het tijd was voor de 3,5 uur durende overtocht naar Bøde. Vanaf daar is het nog 61 km rijden naar Fauske waar we vannacht overnachten. Gelukkig is het hier nog steeds de hele nacht licht dus in het donker rijden hoeft niet. De routebeschrijving was helaas niet optimaal dus na een nachtelijk bonusrondje door Fauske, hadden we de camping om half één gevonden. De sleutel lag in een brievenbus voor ons klaar. Helaas zonder plattegrond van het park dus rondje rijden extra en ik als verkenner voorop, want logica zat niet in de huisnummers. Het hutje uiteindelijk gevonden. En heel oud met een slot wat los zat en antiek meubilair. De wekker staat gelukkig op 7 uur voor morgen dus slaapzakken uitgerold en meteen gaan slapen.
Kilometerstand: 5470 km.

De helft van de reis zit er alweer op, maar er komen nog heel veel mooie dingen in de tweede helft van de reis. Wil je weten wat, lees dan volgende week weer mee.

 

2 antwoorden
  1. Sabine
    Sabine zegt:

    Wauw wat prachtig en wat een toffe reis! Ik heb zelf jaren geleden een soortgelijke route gereden. Ik was bijzonder onder de indruk van Lapland, de Noordkaap en de Lofoten. Ik heb dezelfde walvistocht gemaakt, prachtig weer toen, heel veel potvissen en tot mijn hele grote geluk zelfs een heleboel orka’s en kleintjes ook nog! Komt echt één keer per jaar voor… wat mooi was dat! Zou er dolgraag weer eens terug willen.

    Beantwoorden
    • Sandra
      Sandra zegt:

      Wat een geluk met die orka’s.
      Het zuiden van Zweden en Noorwegen staat ook nog steeds bij mij op mijn verlanglijstje. En het zien van het noorderlicht bij de Lofoten.
      Groetjes,
      Sandra

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *